Vlieland, één van de vijf bewoonde Waddeneilanden van Nederland.
We maken de overtocht van het vaste land naar Vlieland met de veerboot in Harlingen. Onze fietsen gaan mee, maar de auto moeten we in Harlingen achterlaten, want net als Schiermonnikoog is ook Vlieland autoluw. Enkel bewoners mogen met de auto op het eiland.
Vlieland heeft maar één dorpje, Oost-Vlieland. We gaan logeren in het Posthuyshotel, helemaal weg van het dorpje en midden in de natuur.
Drie dagen wandelen en fietsen we over het kleine eiland en in enkele foto’s hieronder kan je een indruk krijgen van het landschap, de zee, misschien ook van de stilte en heel misschien ook van de betovering…
Posthuys Hotel onder een uitnodigende ochtendzon
Zwaluw in het ochtendzonnetje.
Kroon's polder
Kroon's polder
Posthuyswad
Een gat in de dijk; in 1996 gemaakt, zodat het water uit de Waddenzee in de polder kan stromen.
In de verte is de vuurtoren van Texel te zien.
Een Aalschover
Een grappig geitje steelt de show.
Het fietspad dat is angelegd op de 'oude postweg'.
Het standbeeld van Willem de Vlamingh, een Nederlandse ontdekkingsreiziger uit de 17de eeuw.
De dorpskerk van Oost-Vlieland: een Protestantse kerk met een Katholieke naam: Sint-Nicolaaskerk.
Aan het Waddencentrum "De Noordwester".
De vuurtoren van Vlieland wordt hersteld.
Prachtig uitzicht van aan de vuurtoren.
De zon gaat onder in de zachte regen.
Ontwaken doen we met zonneschijn en een lijster.
De Cranberryvlakte
Atalanta.
Cranberryvlakte
Oorlogsmonument ter nagedachtenis van de slachtoffers die in 1945 vielen.
Een vogelkijkhut aan de Waddenzee.
Uitzicht over de Waddenzee.
Doodemansbol, de herbegraafplaats van zeelieden die in de 17de eeuw overleden aan de pest.
Aan de veerdam in Oost-Vlieland.
De Waddenzee in de ochtendzon.
Zilveren glinsteringen op het water.
Terug aan de veerdam.
Onze veerboot ligt al klaar.
We verlaten Vlieland en laten een magie achter die woorden niet kunnen beschrijven
Opmerkingen