November


Door de mist kom je aangelopen
ik strek mijn armen
je komt niet dichterbij

We staan rond je graf
mensen willen bewaren
denken dat aarde dat kan

De mist trekt op
ik kan de horizon ontwaren
het is november
zonder jou

De zon strooit mild haar gouden stralen
bloemen bloeien nog in de kou

En ik weet jou
overal


Dat altijd

 

Er is stilte nodig
en ook iets dat bruist
De wind mag op de loer liggen
Er kan iets moois ontwaken
iets nieuws geboren worden
in jouw ogen.
Het kan één ster zijn
in een verder donkere nacht
Het kan een glimlach zijn
van jou of het gevoel niet alleen te zijn
of gewoon een goed idee.
Je kan het opnemen
ermee van door gaan
of juist blijven wachten
tot er nog iets komt
of tot er iets verdwijnt
Je kan zoveel
aan jou de keuze

dat altijd.

Gewaagd

 

Kom, er zijn nog dromen over
laat ons samen gaan leven in één droom

Wie welke rol zal spelen
heeft geen belang
Jij mag de man zijn, ik de vrouw
of jij de moeder en ik het kind
Jij mag de leraar of misschien ik
ik kan diegene zijn die jou behoedt
voor dwaze streken
of diegene die jou meezeult
van valkuil naar zwart gat
Jij kan mij beschermen
of ik jou, of net niet,
jij noemt het maar

Kom, laten we gewaagd zijn
aan elkaar

Ooit

 

En dan zal er stilte zijn
ver beneden alles wat beweegt
hoog boven alles wat weet
Er zal stilte van de hoogste toppen stromen
traag, maar kordaat, naar het diepste dal
Er zal stilte in het leven wonen
van het kleinste tot het grootste wezen
Alles stroomt ooit samen tot één
Eén stilte, één wereld, één leven
En alles is genezen
In stilte is er geen pijn
Zo
zal het dan zijn