Zoals het is bedoeld
je lacht de wind door mijn haren
en omhult me met zachte zon
hoe kan ik me ooit nog verloren wanen
of zoeken naar een waarom
op deze stille septemberavond
spreek jij zwijgend in rode zonnegloed
de dagen mogen hun geheimen dragen
ondoorgrondelijk mooi als zij zijn
blijf jij dichtbij
