Laatste afscheid
Ik draag jou traag naar boven
tot waar de regen schuilt.
Ik laat jou langzaam zweven
op de wind, die klagend huilt.
Je hoeft niet meer te denken
aan alles wat je achterliet
en ook niet om te kijken
naar ons aards verdriet.
Je geeft ons verre sterren
in duisternis en gaat dan heen.
Ik probeer wel weer te stralen
vergeef je me dat ik nu ween?
